Blog #002

Wat als de angst wint?

Zelf ben ik nogal competitief ingesteld en wil ik graag winnen. Als er bijvoorbeeld tijdens mijn rondje hardlopen iemand voor mij rent wil ik diegene eigenlijk zo snel mogelijk inhalen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hierdoor ook wel wat persoonlijke records gelopen, sommige rende namelijk echt heel hard. Naar mijn angst keek ik ook altijd in winnen of verliezen Of de angst won of ik. Er was een periode dat mijn angst eigenlijk altijd won. Dit betekende automatisch dat ik zelf altijd verloor. Super irritant en frustrerend voor een competiveling! Ik ervaarde het verliezen van de angst dan ook als falen en ik schaamde mij kapot. Hoe kan het nou zou zijn dat er miljoenen mensen gewoon boodschappen doen en ik het niet kan??? Ik durfde eigenlijk met niemand te delen hoe bang ik was en al helemaal niet dat ik bang was om boodschappen te doen. Wat zouden andere ervan vinden? Ze verklaren mij vast compleet gek. Ook hierin won mijn angst het dus en verloor ik.


Op dit moment verlies of win ik het niet meer van mijn angst maar probeer ik bewuste keuzes te maken. Elke keer stel ik mezelf de vraag of ik een keuze maak vanuit angst of vanuit vertrouwen? Hierdoor heb ik meer rust gekregen en voel ik geen innerlijke strijd meer met de angst. Mijn angst mag er zijn en heeft zelfs ook functie maar ik heb de vrijheid om een andere keuze te maken. Elke keer als ik op wintersport in zo'n spannende (stoeltjes) lift omhoog de berg op ga voel ik de angst op komen. Het mag er zijn en ik maak bewust een keuze om wel die berg op te gaan. Ik kies voor een leven in vrijheid vanuit vertrouwen. Als de lift vast komt te zitten en ik een paniekaanval krijg vertrouw ik erop dat ik dat aan kan. Want als mij iets duidelijk is geworden in de afgelopen jaren is dat je veel meer aan kan dat je denkt. 


In mijn blog 'Life is a puzzle' vertel ik je over een van mijn diepste punten tijdens mijn paniekaanvallen periode. De periode dat ik niet in vrijheid leefde maar aan het overleven was met continue angst.

Life is a puzzle

Het liefst maakte ik puzzels met zo veel mogelijke stukjes. Geen mooie natuur puzzels maar juist met die drukke tekeningen van allerlei verschillende tekenfiguren. Misschien heb je ze wel eens in de winkel zien liggen en dacht je wie gaat die puzzels nou maken? Nou, ik heb er heel wat gemaakt in een van mijn heftigste periodes van mijn paniekaanvallen en angst. Uren lang zat ik aan de grote tafel thuis te puzzelen met een van de slechtste ‘Love songs’ CD’s waarvan ik nu waarschijnlijk nog steeds alle liedjes feilloos mee kan zingen.


Een week voordat ik zou starten met mijn nieuwe opleiding durfde ik niet meer. Al snel namelijk na het eerste gevoel van paniek bij die kapperszaak was mijn angst uitgegroeid tot een groot, eng monster. De paniekaanvallen werden heftiger en kwamen steeds vaker terug waardoor het monster bleef groeien en groter en groter werd. Voor mijn nieuwe opleiding zou ik met de trein naar een grote en drukke school gaan. Naast het feit dat het monster waarschijnlijk niet eens in de trein zou passen was reizen met de trein voor mij een onmogelijk opgave geworden. Tijdens een paniekaanval is het enige waar ik aan kan denken en mij op kan focussen, vluchten! Weg naar buiten en vooral weg uit de situatie. Volgens mij voelt een zebra zich precies zo als hij opeens oog in oog staat met een leeuw maar dat terzijde. Ik was slim genoeg om te bedenken dat de trein niet elke keer zou stoppen als ik een paniekaanval kreeg dus was het op dat moment een logische stap om niet meer met de trein te gaan en dus niet te starten met mijn opleiding. Op deze manier ging ik steeds minder doen en werd mijn wereld steeds kleiner.


Een van de weinige uitstapje die ik nog had was als ik boodschappen moest doen voor bijvoorbeeld het avond eten. Verschrikkelijk vond ik dat. Terwijl ik fietste naar het winkelcentrum waar de supermarkt was had ik al minstens 10 keer bedacht op welke momenten ik een paniek aanval zou kunnen krijgen. Voordat ik het winkelcentrum daadwerkelijk in loop neem ik nog een keer diep adem en loop dan naar binnen. Bij de supermarkt aangekomen heb ik het bloedheet en is mijn hartslag al flink gestegen. Mijn handen zijn zweterig en beginnen al te trillen. Zie je wel, nu gebeurt het weer en ik kan er helemaal niks aan doen. Mijn lichaam laat mij weer in de steek! Toch loop ik de supermarkt in maar ik voel dat de paniekaanval door zet, ik kan mij niet meer concentreren. Ik voel me duizelig, misselijk en ik heb het gevoel dat alles wat in mijn lichaam zit er via elke mogelijke uitgang uit wil. Mijn hartslag schiet nog verder omhoog en dan wint mijn angst het (weer) en ren ik de supermarkt uit. Met tranen van angst en verdriet op mijn wangen ren ik het winkelcentrum uit totdat ik de frisse lucht in kan ademen en voel op mijn gezicht. Bij mijn fiets aangekomen is de angst al wat afgenomen. Na een paar keer goed uitademen zakt mijn hartslag en lijkt het alsof ik weer een beetje terug kom in de realiteit. Met een leeg gevoel van verdriet en schaamte fiets ik naar huis naar mijn veilige plek met mijn ingewikkelde puzzel en slechte ‘Love songs’ CD. Hier hoef ik niet meer te denken aan het grote monster angst en mijn verdriet maar alleen maar te kijken waar het volgende puzzelstukje zou kunnen passen.


Bepaald de angst jou leven? Maak jij bewuste keuzes vanuit angst of vertrouwen? Heb je behoefte om hier over door te praten? Neem dan contact met mij op voor een kosteloze online afspraak van ongeveer 30 minuten! Gewoon omdat ik weet hoe eenzaam, ingewikkeld en vermoeiend angst kan zijn en ik graag wil ondersteunen en inspireren waar ik kan.

Copyright @ All Rights Reserved